#9 Ik vind het ook moeilijk om uit de rat race te stappen

bees, insects, honey bees-7295243.jpg

Ik heb bewust de keuze gemaakt om dit te gaan doen, werken aan LeefLangzamer en om dat toe te passen in mijn leven en in dat van ons gezin. We zijn met z’n vijven thuis, mijn man, ik en onze 3 dochters, waarvan 2 al op het voortgezet onderwijs zitten.

Weer terug in de achtbaan getrokken

Gister betrapte ik mezelf erop dat ik (weer) meegetrokken werd in de achtbaan. Wat een naar,
negatief gevoel kan dat zijn. Onze oudste meiden van 13 en 14 zitten dus op het voortgezet
onderwijs en wij weten al heel lang dat het reguliere onderwijs niet goed aansluit op de behoefte van
onze oudste. En dat is vervelend en vooral naar voor haar. Zij wil autonomie, minder uren op school
doorbrengen i.v.m. de aanwezige prikkels die ze niet kan filteren. En laten we eerlijk zijn, wie kan dat
wel?

Wat we nu al van onze kinderen ‘eisen’, is vragen om problemen in de toekomst

We vragen van onze kinderen om 5 dagen naar school te gaan, daarna nog huiswerk te doen,
goed te zijn in sport en sociaal ook nog gezond te zijn. Dat is toch niet te doen?
En dan plannen we de weekenden ook nog vol met sport, familiebezoekjes, sociale programma’s en
natuurlijk met stip op nummer 1, huiswerk. Ik vind het heftig. En hoe meer ik mij bewust word van
waar we mee bezig zijn met zijn allen, hoe erger het lijkt te worden. Hoe zwaarder ik het vind om me
aan te passen. Want ik wil me niet meer aanpassen en ik wil niet dat de kinderen zich moeten
aanpassen. Dat ze zich ongelukkig voelen omdat ze zoveel moeten, dat er alleen maar wordt gekeken
door hun coach naar het aantal ‘A-tjes’ dat ze hebben gehaald. Er wordt door school niet naar het
hele kind gekeken, maar voornamelijk naar de prestaties.

Het begint al op de basisschool

Dat begint al met de basisschool. Hoezo ga je al een CITO toets in groep 2 doen? Het zijn kleuters! $%&*))%%@
Soms kan toetsen best nuttig zijn om te kijken waar het kind staat, omdat je ‘iets’ vermoed, maar tegenwoordig is er al een vermoeden tot ‘iets’ als het kind afwijkt van het gemiddelde. Want dat is lastig… Voor de leerkracht en de andere kindjes, omdat we die klassen zo vol proppen en geen gericht onderwijs meer kunnen aanbieden, omdat het speciaal onderwijs ook afgeroomd is. Tja, dan gaat het ook niet om alle verschillende niveaus les te geven. Ik snap die leerkracht ook wel.

Scholen zijn mooie marketingmachines

Ze hebben allemaal de mooiste en beste visie voor jouw kind. Bijna alles is mogelijk. Versnellen, compacten, extra verdieping, extra hulp, je talent ontdekken. Kom maar door. ‘Wij zien jou’, en ‘hier kan je je talent ontdekken’. Maar ik moet het nog echt meemaken of horen van iemand dat dit ook écht het geval is in de praktijk.

We zitten vast

Want eerlijk is eerlijk, we zitten vast in een systeem van regels en procedures. Scholen moeten heel veel van de overheid om hun subsidie te krijgen. Ze hebben weinig vrijheid om echt naar het kind te kijken en ze zijn druk, druk, druk… Ze kunnen er ook niet altijd wat aan doen, maar kom dan ook niet met prachtige volzinnen die je niet waar kan maken. Dan schep je verwachtingen die je niet waar kan maken en dat is uiteindelijk jammer voor iedereen en vooral voor het kind.

Druk met wat eigenlijk?

Waar zijn we eigenlijk allemaal druk mee? Vraag je je dat ook weleens af? Wat doen we allemaal? Waar zijn we in vredesnaam mee bezig de hele dag en waar ben ik zo moe van als ik alleen maar achter mijn bureau heb gezeten? Krijg je er echt voldoening van dat je weer een ‘A’ gescoord hebt, dat je een volle agenda hebt, dat je rent en vliegt van afspraak naar afspraak, dat je gehaast eten moet koken, dat je snel nog even naar de bakker moet want je man helpt je herinneren dat het brood is op (oh ja, shit…).

Het monster ligt op de loer

Want overal om je heen gebeurt het, het ligt op de loer, naar je te azen en als je even niet oplet grijpt het je. Om het monster te zien, moet je bewust zijn, uitgerust, gebalanceerd, gezond eten, goed bewegen en vooral… goed opletten. Maar ik merk dat ik het soms toch nog te laat zie en dan heeft het me weer gegrepen. Het druk-monster. Ik ga mezelf verbeteren en vooral mijn kinderen leren hoe je bewust een mooi en gelukkig leven leidt op jouw voorwaarden en niet op de voorwaarden van jouw docent, je trainer, vriendin of van wie dan ook. Jij beslist en je kan echt alles als je maar wilt!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Winkelwagen
Scroll naar top